تو راترك خواهم گفت

چون هيچ گاه احساس نكردي كه قلبي داري

چون هيچ گاه دوست داشتن را هجي نكردي

هيچ گاه تپش قلبت را نشنيدي

هيچ گاه گريه اي از هجران نريختي

هيچ گاه در آسمان به دنبال ستاره اي نگشتي

و هيچ گاه مرا تپش قلبم را اشكهايم را نديدي

تو راترك خواهم گفت

چون تركي به شيشه دلم انداختي

كه دلم شكست

چون بغض را در گلويم خفه كردي

چون چشمانم را دعوت به باريدن تا

ابد كردي

چون عاشقانه دوستت داشتم مرا از

 خود راندي غرورم را شكستي

آه........!

تو را ترك خواهم گفت

تا شايد فراموش كنم كه زخم قلبم

كه آه از نهادم بلند مي كند

وگريه مرا به آسمان مي برد

زخم عشق توست

نيکادل

می دانم همان که دوستم داشت

 من ديوانه را بارها در خوابش ديده می دانم .

می دانم که عاشق نم نم باران و سکوت صحرا بود

می دانم که عاشق جنگل بود

عاشق نعره های رود خانه بود

می دانم همان که دوستم داشت

 برايم بی قرار است

می دانم همان که دوستم داشت

 سر راه چشم انتظارم ايستاده .

می دانم...............

دلم می خواهد بر بال پرنده ای می نشستم و

به آن سوی آب پرواز می کردم

بعد می توانستم در دريای دلش شنا کنم .

ای کاش فقط يک بار ديگر می توانستم...........

شاه پری حجله/ رويا سينا پور

كاش مي ديدم چيست

آنچه از چشم تو تا عمق وجودم جاري است

آه وقتي كه تو لبخند نگاهت را

مي تاباني

بال مژگانت را 

 مي خواباني

آه وقتي كه تو چشمانت

آن جام لبالب از جاندارو را

سوي اين تشنه جان سوخته مي گرداني

موج موسيقي عشق

از دلم مي گذرد

روح گلرنگ شراب

در تنم مي گردد

دست ويرانگر شوق

پرپرم مي كند اي غنچه رنگين !پرپر !

فريدون مشيری

تولد هشتمين اختر تابناک بر همه شما وبلاگ نويسان

 مبارک باد